Иықтың екі басты бұлшықетінің дистальды сіңірінің жыртылуы: УДЗ-де толық және жартылай жыртылуды ажырату
Клиникалық маңызы
Иықтың екі басты бұлшықетінің дистальды сіңірінің толық және жартылай жыртылуын ажырату тактиканы таңдауда тікелей маңызға ие: хирургиялық рефиксация немесе консервативті басқару. Иықтың екі басты бұлшықетінің дистальды сіңірінің толық және жартылай жыртылуларын ажыратуда сонографияның рөлі хирургиялық табыстармен корреляция арқылы расталған (Lobo Lda G, Fessell DP, Miller BS, et al. AJR Am J Roentgenol. 2013;200(1):158-162).
Сканерлеу әдістемесі
Иықтың екі басты бұлшықетінің дистальды сіңірін сонографиялық бағалау үшін «пронация терезесі» арқылы медиальды қолжетімділік сипатталған (Smith J, Finnoff JT, O'Driscoll SW, Lai JK. Sonographic evaluation of the distal biceps tendon using a medial approach: the pronator window. J Ultrasound Med. 2010;29(5):861-865).
Сіңірді бағалау кезінде анатомиялық нұсқаларды ескеру қажет: тұрақты қос дистальды сіңір (Blasi M, et al. Surg Radiol Anat. 2014;36(1):17-24) және бицепитальды апоневроз, бағаланбаған құрылым ретінде (Konschake M, et al. Surg Radiol Anat. 2017;39(12):1317-1322), УДЗ кезінде визуализацияланады.
Анизотропия артефакті
Сіңірді зерттеу кезінде — талшықты құрылымы реттелген құрылым — сәуленің талшықтардың бағытына перпендикуляр түспеуі анизотропияны тудырады: сіңір гипоэхогенді болып көрінеді немесе «жоғалады», жыртылуды имитациялайды. Артефактіні жою үшін датчикті еңкейту керек (heel-toe manoeuvre / angulation), сәулені перпендикуляр түсуге қайтару үшін. Аздап еңкейту (5–15°) айна бейнесін қалпына келтіреді. Егер «табыс» еңкейту кезінде жоғалса — бұл артефакт, патология емес (Медтрейн консилиумының тексерілген жауаптары, 2026).
Патология бойынша қосымша дереккөздер
Иықтың екі басты бұлшықетінің дистальды сіңірінің бұзылыстарының жалпы шолуы Chew ML, Giuffre BM (Radiographics. 2005;25(5):1227-1237) еңбегінде ұсынылған. Иықтың екі басты бұлшықетінің дистальды сіңірінің жыртылуларын сонографиялау Miller TT, Adler RS (AJR Am J Roentgenol. 2000;175(4):1081-1086) жұмысында сипатталған. Сіңірді хирургиялық рефиксациялауды 3-Т МРТ көмегімен бағалау және функционалдық нәтижемен корреляция — Alemann G, et al. (Skeletal Radiol. 2015;44(5):629-639).
Сонографиялық критерийлердің нақты бөлінуі (ақаудың ұзындығы, ретракция дәрежесі, жыртылу аймағының эхоқұрылымы) дереккөз фрагменттерінде келтірілмеген — [нақтылау] бастапқы дереккөздерден.
Жиі қойылатын сұрақтар
Иықтың екі басты бұлшықетінің дистальды сіңірін бағалау үшін қандай қолжетімділік қолданылады?
«Пронация терезесі» арқылы медиальды қолжетімділік сипатталған (Smith et al., J Ultrasound Med. 2010;29(5):861-865).
Толық және жартылай жыртылуды ажыратуда УДЗ рөлі расталған ба?
Иә, сонографияның рөлі хирургиялық табыстармен корреляция арқылы расталған (Lobo et al., AJR Am J Roentgenol. 2013;200(1):158-162).
Шынайы жыртылуды анизотропиядан қалай ажыратуға болады?
Датчикті еңкейтіңіз (heel-toe manoeuvre, 5–15°). Егер гипоэхогенді «табыс» еңкейту кезінде жоғалса — бұл анизотропия артефакті, жыртылу емес.
Сіңірді бағалауды қиындататын қандай анатомиялық нұсқалар бар?
Тұрақты қос дистальды сіңір (Blasi et al., 2014) және бицепитальды апоневроз (Konschake et al., 2017).